Czym jest chrzest?

Czym jest chrzest? Co Pismo Św. mówi na temat chrztu? (w encyklopedycznym skrócie)

1. Fakt chrztu: dlaczego chrzcimy?

A. Wyraźne polecenie Jezusa: „Idźcie więc i czyńcie uczniami wszystkie narody, udzielając im chrztu w Imię Ojca i Syna I Ducha Św.” (Mt 28, 19); „Idąc na cały świat głoście ewangelię całemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony” (Mk 16, 15n)

B. Wyraźny przykład Jezusa: „Wtedy przyszedł Jezus z Galilei nad Jordan, do Jana, aby się dać ochrzcićprzez niego. Ale Jan odmawiał Mu mówiąc: Ja potrzebuję chrztu od Ciebie a ty przychodzisz do mnie ? A Jezus rzekł do niego: Ustąp teraz, albowiem godzi się nam wypełnić wszelką sprawiedliwość. Wtedy Mu ustąpił.” (Mt 3, 13-16)

2. Forma chrztu: dlaczego tak chrzcimy, przez zanurzenie?

A. W Piśmie św. znajdujemy tylko taki wzór:

Tak chrzcił Jan: „Jan chrzcił w Ainon blisko Salim, bo tam było dużo wody…” (J 3, 23A więc nieprzypadkowe, lecz wybrane miejsce; do polania – duża ilość wody nie jest potrzebna;

Przykład Jezusa: I stało się w owe dni, że przyszedł Jezus z Nazaretu Galilejskiego i został ochrzczony przez Jana w Jordanie. I zaraz, kiedy wychodził z wody,… – nie po to wchodził do wody i się moczył, żeby Jan polał Mu czubek głowy; gdyby chodziło tylko o polanie – można to było to uczynić na brzegu;

Przykład uczniów Jezusa: „I Filip otworzył usta swoje i zwiastował mu Dobrą Nowinę [ewangelię] o Jezusie, począwszy od tego ustępu Pisma. A gdy tak jechali drogą, przybyli nad jakąś wodę, a eunuch rzekł: Oto woda, cóż stoi na przeszkodzie, abym został ochrzczony ? Filip zaś powiedział mu: Jeśli wierzysz z całego serca, możesz. A odpowiadając rzekł: Wierzę, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym I kazał zatrzymać wóz,zeszli obaj, Filip i eunuch, do wody i ochrzcił go. Gdy zaś wyszli z wody… (Dz Ap 8, 35-39a). Chyba nikt nie wchodzi do wody po to, by odrobiną wody został polany czubek jego głowy (zob. niektóre filmy o życiu Jezusa i chrzest w Jordanie)

B. Etymologia: gr. słowo „baptidzo” tłum. jako „chrzcić” zawsze oznacza całkowite zanurzenie; jest używane tylko w sytuacjach, gdy całkowite zanurzenie było konieczne, także w innych niż chrzest, np. w rytualnych obmyciach: „Albowiem faryzeusze i wszyscy Żydzi zachowują naukę starszych i nie jedzą, jeśli przedtem nie umyją rąk; i po powrocie z rynku – jeśli nie umyją (baptidzontai = zanurzą), nie jedzą; ponadto wiele innych zwyczajów przejęli i zachowują je jak to: obmywanie (baptismos = zanurzanie) kielichów, dzbanków i miednic.” (Mk 7, 3n.W jednym zdaniu mamy 2 rodzaje obmycia opisane w jęz. gr. różnymi słowami. Przed jedzeniem wystarczy zwykłe obmycie „rozluźnioną pięścią” (zob. tłum. Biblii Tysiąclecia). Natomiast odmiany słowa „baptidzo” użyto wszędzie tam, gdzie Prawo żydowskie wymagało całkowitego zanurzenia czy to ręki (po powrocie z rynku), czy kielicha lub misy. Podobnie, zgodnie z etymologią jęz. greckiego, tłumaczymy „chrzest w Duchu św” – dosłownie oznacza on „zanurzenie w Duchu św.” A więc „baptidzo” – w każdym przypadku oznacza „zanurzyć” – z naciskiem na pełne zanurzenie, całkowite.

C. Zamierzona przez Boga symbolika chrztu:

Chrzest jest zewnętrznym i publicznym znakiem, symbolem tego co wewnętrznie, „w sercu” osoby chrzczonej, wcześniej się wydarzyło: dostrzegła i wyznała swą niedoskonałość (grzech) i winę – wobec Stwórcy, przyjęła Dobrą Nowinę o Bożej sprawiedliwości i Bożej miłości – w Jezusie Mesjaszu i zaufała Bogu, oddała Mu siebie i całe swoje życie, chce pełnić tylko Bożą, a nie swoją wolę. Takiej osoby, która „umarła” dla świata, dla siebie i swojego „ja”, Bóg nie zostawia w śmierci, lecz wskrzesza ją, w duchu, do „nowego życia”- dla Boga. Wyznanie wiary oraz chrzest są publicznym świadectwem tej osobistej decyzji i symbolicznie pokazują co się w życiu tej osoby dokonało: zejście do wody i całkowite zanurzenie – jak złożenie do „wodnego” grobu (symbol śmierci „starego człowieka”– wg. określenia ap. Pawła i zawierzenia w tym Bogu) i wynurzenie (biały strój – symbol Bożego wskrzeszenia do „nowego życia”). „Teraz już nie ja żyję, lecz żyje we mnie Chrystus”- zob. Gal 2,20. Symbolika ta zawarta jest w Piśmie św. i z niego pochodzi:

Rz 6, 4: „Pogrzebani tedy jesteśmy wraz z Nim przez chrzest w śmierć abyśmy jak Chrystus wskrzeszony został z martwych przez chwałę Ojca, tak i my nowe życie prowadzili…”;

Kol 2, 12: „Wraz z nim zostaliście pogrzebani w chrzcie, w którym też zostaliście wzbudzeni, przez wiarę w moc Boga, który Go wzbudził z martwych”

Pokropienie lub polanie osób nieświadomych nie ma z zamierzoną przez Boga symboliką chrztu nic wspólnego, co gorsza – sugeruje magiczne działanie kropel wody i wypowiadanych formuł.

D. Archeologiczne świadectwa: wykopaliska ruin starożytnych chrześc. budowli sakralnych z baptysterium w środku dowodzą iż chrzest przez zanurzenie był wykonywany powszechnie do końca X. w. (zob.: prof. K. Estreicher. Historia sztuki w zarysie. Kraków 1988, s. 172).

3. Kogo chrzcimy?

Chrzcimy tylko te osoby, które dostrzegły i wyznały swą niedoskonałość (grzech) i winę – wobec Stwórcy, przyjęły Dobrą Nowinę o Bożej sprawiedliwości i Bożej miłości – w Jezusie Mesjaszu i zaufały Bogu, oddały Mu siebie i całe swoje życie, chcąc odtąd pełnić tylko Bożą, a nie swoją wolę. W Piśmie św. zawsze występuje taka kolejność: najpierw wiara, pokuta – potem chrzest. Jest to zamierzona przez Boga kolejność zdarzeń. Potwierdzona słowami Jezusa, np. w Mk 16,15n.: „Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony…”, czysłowami apostoła Piotra: „Niechże wtedy wie z pewnością cały dom Izraela, że i Panem I Chrystusem uczynił Go Bóg, tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście. A gdy to usłyszeli byli poruszeni do głębi i rzekli do Piotra i pozostałych apostołów: cóż mamy czynić, mężowie, bracia ? A Piotr do nich: upamiętajcie się i niechaj się każdy z was da ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie dar Ducha Św.” (Dz Ap 2, 36-8)

4. Chrzest jest znakiem włączenia do duchowego Ciała Chrystusa – Kościoła

„Bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno Ciało – czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem.” (1 Kor 12,13)

Komentowanie jest wyłączone